اين دستش نمىرسد ، او دستش مىرسد . اينهايى كه مثلًا فرض كنيد در ايران سيطره داشتند ، مثل محمد رضا ، اگر در عراق هم سيطره‌اش مىرفت ، همين ظلمهايى كه اينجا مىكرد آنجا هم مىكرد . اگر در همهء ممالك اسلامى هم سلطه پيدا مىكرد ، همين كارهايى كه اينجا مىكرد در همه جا مىكرد . اگر در همهء عالم هم سلطه پيدا مىكرد ، همان مطالب بود . مىبينيد كه اين ابرقدرتها كه دستشان را همه جا دراز مىكنند براى چاپيدن ، آن آدمى كه چاپيدنش يك حدود خاص داشت وقتى كه شد رئيس ، يك قدرى وسعت پيدا مىكند و همان كارها را آنجا مىكند . گمان نكنيد كه من و شما اگر دستمان برسد به آنها نكنيم ، تا آدم نشويم همان حرفها هست . كوشش همگانى در اسلامى شدن نظام بايد همه فكر اين معنا را بكنيم كه رژيممان را رژيم اسلامى بكنيم . رژيم اسلامى به اين است كه اين افرادى كه در كار هستند ، اين افرادى كه در اين رژيم سر كار هستند ، فرض كنيد كه مشغول به خدمتگزارى هستند - كارمندهاى دولتى همه‌شان ، هر كدام آنجا كه كار مىكنند ، كارشان كار اسلامى باشد . اين فكر نباشد كه حالا كه اين اداره آنجايش خراب است ، خوب ، بگذار اينجايش هم خراب باشد ! حالا كه آن آدم آنجا خلاف مىكند ، خوب ، بگذار اينجا هم خلاف بكند ، همه مكلّفيم ؛ همهء ما . اگر همهء عالم خلاف بكنند ، يك آدمى كه تربيت‌شدهء تحت مكتب انبياست او خلاف نمىكند . تمام عالم وقتى كه به هم بخورد و ظلم بشود ، حضرت موسى خلاف نمىكند . از اينكه حالا همه دارند مىچاپند پس بايد من هم اين كار را بكنم ، نه . در تربيت انبيا اين جور نيست . على بن ابي طالب - سلام اللَّه عليه - همهء عالم اگر كافر هم مىشدند به حال او فرقى نمىكرد ؛ جز غصه خوردن به اينكه چرا اينها دارند خلاف مىكنند ، و الّا مَشْىِ او هيچ تغييرى نمىكرد . آن روزى كه تو خانه نشسته بود ، با آن روزى كه يك خلافت داراى آن وسعت - كه ايران يك جزئش بود تا مصر و در حجاز و همهء اينجا تحت سيطره بود و از اروپا هم يك مقدارى - هيچ فرقى در حال روحيش نبود كه حالا كه من داراى يك